El Viento se llevó lo qué

Taxichauffeuse Soledad ontvlucht het hectische stadsleven en belandt in Patagonië. Het isolement van de bewoners wordt alleen doorbroken in de bioscoop. Maar de locale filmoperateur last de gehavende stukken celluloid aan elkaar zoals het hem uitkomt. Het verwrongen wereldbeeld dat door al die meters verhaspelde films is ontstaan heeft een grote invloed op het leven in het stadje zelf.

Agresti, 'Neerlands beste Argentijnse regisseur', schept een lyrische sfeer waarin leugens, fantasie en waarheid evenveel waard zijn.
Een sfeer die doet denken aan de films van Buñuel en de literatuur van García Márquez.