The Prince and the Showgirl

1911. Groothertog Karl van Karpathië wordt voorgesteld aan het theatergezelschap. Een blonde actrice, een beetje stuntelig maar met kennis van talen, neemt hij mee naar het hof van de Engelse koning. Ze heeft een beetje moeite om zich te gedragen, maar past wel in het wereldje.

Dat Monroe zo vrolijk en ongedwongen overkomt, is verwonderlijk gezien de situatie achter de schermen: Laurence Olivier had geen geduld met Monroe´s persoonlijke problemen. Zij was erop gebrand zich te ontwikkelen tot een serieuze actrice en had daarvoor Method Acting-lessen gevolgd. Haar intensieve uitdiepen van haar filmkarakter botste met Oliviers laissez-faire manier van acteren. Verder moest Olivier tot z'n chagrijn accepteren dat haar coach Paula Strasberg constant aanwezig was op de set. Monroe luisterde meer naar Strasbergs aanwijzingen dan naar de opvattingen van Olivier als regisseur. Ondanks het geharrewar kwam Monroe in 'The Prince and the Showgirl' tot een van haar beste komische prestaties. Toch was de film indertijd alleen een succes bij de critici en duurde het zestien jaar voordat Olivier weer een film kon regisseren.