The Saddest Music in the World

Een Canadese bierbrouwerij besluit tijdens de grote depressie van de jaren '30 een wedstrijd uit te schrijven om te ontdekken wat de meest trieste muziek van de wereld is. De winnaar strijkt 25.000 dollar op. De rondes gaan steeds tussen twee landen, en dat resulteert meestal in een kakofonie van trieste muziek door elkaar heen gespeeld.

Het bizarre verloop van het verhaal en de vele oneliners van de personages gaan na een tijdje flink op je lachspieren werken. Het voelt alsof er een grote bak onzin over je heen wordt gestort. Maar op één of andere manier is er toch samenhang en vooral veel humor.

Guy Maddin is een Canadese regisseur die al sinds 1985 films maakt. Zijn films lijken zo uit de jaren '20 en '30 te komen. Grote stukken zwart-wit, tussentitels en nagesynchroniseerde dialogen gecombineerd met verhalen die zich afspelen in de eerste helft van de vorige eeuw. Vaak gaan die verhalen over de meest bizarre onderwerpen. Guy Maddin kreeg in 1995 (als jongste ooit) een Telluride-medaille voor Lifetime Achievement, een eer die hij deelt met onder meer Francis Ford Coppola, Gloria Swanson en Leni Riefenstahl. In 2003 presenteerde het International Film Festival Rotterdam een overzicht van zijn werk. Hij regisseerde ook Dracula: Pages from a Virgin's Diary (2001).