TheReview: 50/50

Hoofdpersonage Adam (Joseph Gordon-Levitt) is een echte goedzak: hij loopt niet door het rode licht en ruimt de troep van zijn vriendin op.

Alles is zijn leven lijkt te kloppen en toch krijgt hij kanker. Dat zijn niet de enige klappen die hij krijgt: zijn vriendin gaat bij hem weg en zijn moeder (een uitstekende Anjelica Huston) schiet in een overbezorgde modus. De enige waar hij eigenlijk wat aan heeft is zijn vriend Kyle, gespeeld door Seth Rogen, die hier speelt wat hij eigenlijk altijd speelt: een grappige losbol met een grove mond.

Een leuke rol in de film is die van psychiater Katherine, gespeeld door Anna Kendrick. Adam is pas haar derde patiënt en ze lijkt haar kennis vooral uit de boeken op te lezen. Toch is ze echt begaan met Adam en helpt hem door het verwerkingsproces.

Wat 50/50 goed maakt is dat, hoewel de film over kanker gaat, niet inzet op Het Grote Drama. Ja het vooruitzicht van de ziekte is niet goed en ja: Adam wordt kaal. Maar de rest van het leven draait ook gewoon door: dus dat kan ook grappig zijn, of verwarrend of frustrerend. Dat maakt de film eerlijk. De film speelt in op je emoties zonder gebruik te maken van de spreekwoordelijke aanzwellende violen. Het verhaal van de film kent eigenlijk geen verrassingen maar dat is eigenlijk ook niet nodig: dit is het echte leven.