Op grond van de Algemene Verordening Gegevensbescherming worden cookies als persoonsgegevens beschouwd. Op deze website wordt van cookies gebruik gemaakt. Verdere informatie hierover kunt u vinden in ons privacystatement. U wordt hierbij verzocht om kenbaar te maken dat u met het gebruik van cookies instemt.
AKKOORD  Lees meer
compleet & ongebonden sinds 1995
WEEK 29 19-7 t/m 25-7
WEB | mobiel
Mamma Mia! Here We Go Again - Film van de week
MENU
Home > Filmnieuws > 'Lachwekkende accenten'
Kidnapping Mr. Heineken Recensie
**000
Waardering 2/5

'Lachwekkende accenten'

24-6-2015 De film Kidnapping Mr. Heineken is al een paar dagen uit in Amerika. De film wordt niet al te goed ontvangen door de critici nadat eerder Peter R. De Vries zich negatief had uitgelaten over de film. BiosAgenda wilde wel eens weten hoe goed die film nu is en vroeg onze man in New York om een recensie. Hij kwam met het volgende oordeel.

'Lachwekkende accenten'

'Lachwekkende accenten'

In Kidnapping Mr. Heineken van Daniel Alfredson krijgt een van de geruchtmakendste en meest spraakmakende zaken uit de Nederlandse geschiedenis een frustrerende vertelling die niet probeert te verhullen dat ze het verhaal toegankelijk willen maken voor een Engels-sprekend publiek. Het grootste probleem van deze film zit hem niet in het fletse palet of de cliche-Hollywood benadering van het verhaal. Het grootste probleem van de film is hoe Alfredson en scenarioschrijver William Brookfield om gegaan zijn met de geschiedenis. Dit doet de film uiteindelijk de das om.

Er is momenteel veel discussie gaande of filmmakers de verantwoordelijkheid hebben om historische gebeurtenissen zo accuraat mogelijk te presenteren. Denk aan de discussies rondom The Imitation Game, American Sniper en Selma. Natuurlijk heeft film niet de journalistieke noodzaak om zich compleet aan de feiten te houden. Het zijn natuurlijk geen documentaires. Een film als Kidnapping Mr. Heineken voelt echter opmerkelijk lui aan als hier om gaat. Er is geen excuus voor de historische fouten die de regisseur en schrijver hebben gemaakt: historische fouten die niets toevoegen aan het verhaal en daardoor alleen maar afleiden. Het is dus niet verrassend dat Peter R. De Vries de film publiekelijk heeft aangevallen op de vele artistieke vrijheden die de makers hebben genomen.

Naast de onnodige en vermijdbare fouten en de vage, verwarrende tijdslijn wordt de film ook niet beter door de montage, waarin besloten is de ontwikkeling van de personages achterwege te laten om die te vervangen door snelle actiescènes. Nog irritanter is het gebruik van internationale acteurs die allemaal in hun eigen accent Engels praten. Het is onmogelijk om niet te lachen om Sam Worthington (Willem Holleeder) met een dik Australisch accent te horen, terwijl zijn maat Cor van Hout (gespeeld door Jim Sturgess) met een Brits accent spreekt. Deze twee spelen naast andere internationale acteurs als Anthony Hopkins als Freddy Heineken, Ryan Kwanten als Jan Boellaard en Jemima West als Sonja Holleeder. Deze drie proberen niet eens Nederlands accent op te zetten terwijl ze met hun speedboot door de grachten van Amsterdam scheuren.

Deze film is een coproductie tussen Nederland, Groot-Brittannië en België dus het is jammer dat het dit verhaal niet met meer respect is behandeld. Mensen, Nederlanders of niet, zullen de film waarschijnlijk simpelweg niet spannend vinden en de bekende acteurs leiden alleen maar af van de dramatische gebeurtenissen. Het verhaal van de ontvoering van Heineken is fascinerend, maar deze film is zonde van je tijd.

Blijf in contact!

en abonneer je op onze nieuwsbrief.