Op grond van de Algemene Verordening Gegevensbescherming worden cookies als persoonsgegevens beschouwd. Op deze website wordt van cookies gebruik gemaakt. Verdere informatie hierover kunt u vinden in ons privacystatement. U wordt hierbij verzocht om kenbaar te maken dat u met het gebruik van cookies instemt.
AKKOORD  Lees meer
compleet & ongebonden sinds 1995
WEEK 49 6-12 t/m 12-12
WEB | mobiel
All You Need Is Love - Film van de week
MENU
Home > Filmnieuws > Land of Mine recensie
Recensie
****0
Waardering 4/5

Land of Mine recensie

'Een film als een landmijn'

30-3-2016 Aan films over de Tweede Wereldoorlog geen gebrek, maar Land Of Mine kent een invalshoek die we nog niet eerder zagen: die van jonge Duitse krijgsgevangenen.

Delen op facebook
Land of Mine recensie

Land of Mine recensie

De Tweede Wereldoorlog is afgelopen en de Duitse soldaten kunnen naar huis. Maar een groep jonge soldaten wordt door de Denen krijgsgevangen gehouden. Ze krijgen de taak om het Deense strand te ontdoen van alle landmijnen die de Duitsers die daar hebben achter gelaten.

De soldaten die deze taak krijgen toegewezen zijn geen doorgewinterde nazi's. Het zijn jongens van nog geen twintig jaar oud die aan het eind van de oorlog werden opgeroepen. Ze komen onder leiding te staan van sergeant Rassmussen, een veteraan die zijn haat voor wat Duitsers met zijn land hebben gedaan nauwelijks kan onderdrukken. Rassmussen toont geen medelijden met de jongens die de mijnen met blote handen moeten uitgraven. Ook het feit dat de jongens niets te eten krijgen kan hem in het begin niet deren.

Maar Rassmussen ziet natuurlijk ook wel dat dit hele jonge mannen zijn en het onvermijdelijke gebeurt: er ontstaat langzaam een band tussen hem en zijn groep. Hoe meer mijnen er worden opgeruimd, hoe meer Rassmussen zijn haat los lijkt te laten. Ondertussen dromen de jongens van het opbouwen van hun thuisland maar ze weten dat er duizenden mijnen tussen hen en hun droom in liggen.

Want het gevaar blijft: het kan altijd nog zijn dat er ergens nog een mijn is blijven liggen. En die spanning vertaalt zich naar de hele film. Dat resulteert in een intense kijkervaring waarvan je de volle 100 minuten je aandacht bij houdt. De film is als een landmijn zelf: je ziet het niet, maar je weet dat hij er is en wat er gebeurt als je erop stapt.

Blijf in contact!

en abonneer je op onze nieuwsbrief.