Op grond van de Algemene Verordening Gegevensbescherming worden cookies als persoonsgegevens beschouwd. Op deze website wordt van cookies gebruik gemaakt. Verdere informatie hierover kunt u vinden in ons privacystatement. U wordt hierbij verzocht om kenbaar te maken dat u met het gebruik van cookies instemt.
AKKOORD  Lees meer
compleet & ongebonden sinds 1995
WEEK 21 24-5 t/m 30-5
WEB | mobiel
Film van de week
MENU
Home > Filmnieuws > Recensie Louise en Hiver
Recensie
****0
Waardering 4/5

Recensie Louise en Hiver

'Geweldige animatie'

12-7-2017 De Franse regisseur Jean-François Laguionie staat bekend om zijn bijzondere animatiefilms. Het pareltje Louise en Hiver vormt hierop geen uitzondering.

Louise is een oude dame die verblijft in een kustplaats. Als het tijd is om te vertrekken mist ze de laatste trein en blijft alleen achter in de stad. Als haar huisje door noodweer ook nog onbewoonbaar woont, bouwt ze een eenvoudig onderkomen op het strand. Daar reflecteert ze op haar leven en haalt herinneringen op uit haar jeugd.

Louise en Hiver is gemaakt in een animatiestijl die wel een beetje doet denken aan The Red Turtle of de jeugdfilm Tout en haut du monde. Rustige, aquarel-achtige tekenen waarbij niet hele scherm wordt volgetekend. Grote vlakken van dezelfde kleur worden onderbroken door het enige wat het beeld nodig heeft: Louise, haar hutje, een hond. Ik ben een groot liefhebber van dergelijke animatie die een welkome afwisseling vormt op de hedendaagse animatie gericht op kinderen.

Recensie Louise en Hiver

Recensie Louise en Hiver



De rustige stijl past uitstekend bij wat de film probeert te vertellen. Louise's leven is steeds eenvoudiger aan het worden. De film suggereert dat ze leidt aan Alzheimer of iets dergelijks en dat ze alleen maar nog de minder leuke dingen van haar leven herinnert. Haar man en kinderen is ze vergeten.

Daarmee snijdt de film niet alleen het thema ouder worden aan, maar plaatst dit ook in het grotere thema vergeten. Louise is niet alleen dingen vergeten, ze is ook vergeten door anderen. Louise lijkt het allemaal wel best te vinden inmiddels, daar in haar eentje op het strand. Ze zorgt voor eten, onderhoudt haar huisje en dat is het wel zo'n beetje.

Als we kijken naar haar herinningen wordt het wilder: surrealistische verhalen worden voorzien van dito beeld en zorgen dat de film niet te meditatief wordt.



Een film als deze moet je kunnen grijpen net zoals The Red Turtle dat eerder deed. Louise en Hiver wist mij net iets minder naar binnen trekken dat de film van Michael Dudok de Wit maar al met al is Louise en Hiver echt zo'n animatiefilm die je op een groot scherm moet gaan zien.

Blijf in contact!

en abonneer je op onze nieuwsbrief.