Op grond van de Algemene Verordening Gegevensbescherming worden cookies als persoonsgegevens beschouwd. Op deze website wordt van cookies gebruik gemaakt. Verdere informatie hierover kunt u vinden in ons privacystatement. U wordt hierbij verzocht om kenbaar te maken dat u met het gebruik van cookies instemt.
AKKOORD  Lees meer
compleet & ongebonden sinds 1995
WEEK 24 14-6 t/m 20-6
WEB | mobiel
Film van de week
MENU
Home > Filmnieuws > Room recensie
Recensie
*****
Waardering 5/5

Room recensie

'Interessantste film van dit jaar'

2-3-2016 Afgelopen zondag won Brie Larson terecht een Oscar voor hoofdrol in Room. Waarschuwing: deze recensie bevat mogelijk spoilers.

Room recensie

Room recensie

In Room zien we Ma met haar zoontje Jack leven in een kleine kamer met op een dakraam na, geen zicht op de buitenwereld. Al snel wordt duidelijk dat Ma en Jack gevangen zitten en Jack in die kamer is geboren. Jack kent geen andere wereld buiten de kamer en het uurtje televisie dat hij kent. Als Jack vijf is, besluit Ma dat ze moeten ontsnappen.

Omdat Jack geen andere wereld kent dan de kamer, heeft Ma hem niet verteld over de buitenwereld. Het enige wat Jack kent van de buitenwereld is het dakraam waarin alleen een lege lucht is te zien. Om hem te beschermen heeft Ma hem verteld dat het eten dat gebracht wordt door hun ontvoerder ontstaat door magie. Jack accepteert de wereld zoals hij hem kent, met niet meer dan een stoel, een bed, een tafel.

Als Jack vijf jaar oud wordt, besluit Ma dat hij oud genoeg is om te ontsnappen. Om dat te doen moet ze hem echter wel vertellen dat er veel meer is dan Jack ooit heeft gekend. Er is een ruimte buiten de muren, een concept dat Jack absoluut niet accepteren. Het is hetzelfde als voor iemand voor te stellen wat er buiten het universum is, of wat er gebeurde voordat er tijd bestond. Room wordt daarmee meer dan een film over een ontvoering, maar gaat ook over hoe men de wereld ziet op basis van zijn ervaringen en observaties.

Waarschuwing: vanaf hier bevat de recensie mogelijk spoilers!

De film krijgt een tweede perspectief als Jack en Ma daadwerkelijk weten te ontsnappen. En dan ziet Jack dingen die hij nooit eerder heeft gezien: straten, auto's, huizen. Dingen die hij kent van TV maar nooit heeft gedacht echt te zijn. Jack en Ma trekken in bij de moeder van Ma. Vanaf hier gaat de film niet meer over ontsnapping maar hoe je je moet aanpassen aan een wereld waar je zo lang geen deel van uit hebt gemaakt. Hier zien we ook hoe briljant het plan van Ma eigenlijk is geweest. Door hem de wereld voor te spiegelen die niet groter is dan een kamer lijkt hij redelijk normaal te functioneren. En omdat hij pas vijf jaar is, is de nieuwe wereld voor hem wennen, maar hij lijkt alles met redelijk gemak te accepteren. Dit is anders voor Ma, die de oude wereld wel heeft gekend maar terugkeert in een wereld die toch is verandert.

Brie Larson's Oscar is meer dan terecht. Jacob Tremblay is echter de jonge acteur die de film op zijn rug draagt. Hij kan speels zijn, bang, lief en vol verwondering. Zijn performance maakt deze film tot één van de interessantste films van dit jaar.

Blijf in contact!

en abonneer je op onze nieuwsbrief.