Op grond van de Algemene Verordening Gegevensbescherming worden cookies als persoonsgegevens beschouwd. Op deze website wordt van cookies gebruik gemaakt. Verdere informatie hierover kunt u vinden in ons privacystatement. U wordt hierbij verzocht om kenbaar te maken dat u met het gebruik van cookies instemt.
AKKOORD  Lees meer
compleet & ongebonden sinds 1995
WEEK 46 15-11 t/m 21-11
WEB | mobiel
Fantastic Beasts: The Crimes of Grindelwald - Film van de week
MENU
Home > Filmnieuws > Interview Fien Troch - Home
Interview

Interview Fien Troch - Home

'Dit is een generatie die gewend is om gefilmd te worden'

20-3-2017 Vanaf 23 maart draait de film Home van de Vlaamse regisseur Fien Troch in de bioscoop. BiosAgenda sprak met haar tijdens het IFFR.

Delen op facebook

In Home wordt Kevin nadat hij in de jeugdgevangenis heeft gezeten opgevangen door zijn tante en oom. Hij wordt bevriend met zijn neef Sammy. Via hem leert hij zijn vriendengroep kennen waar hij goed bevriend raakt met John, die door de extreem moeizame relatie met zijn moeder zo met zijn eigen demonen worstelt.

Voor het interview wordt duidelijk dat de jongeren in de film ook in Rotterdam zijn en zorgen voor een vrolijke chaos.

BiosAgenda.nl: 'Ik hoor net dat de jongeren aan het feesten zijn. Was het op de set ook chaotisch?

Fien Troch (FT): 'Het viel heel goed mee. Ik was daar wel bang voor in het begin: hoe gaan wij die in de hand houden? Maar het was een hele open set. Er was geen make-up, geen licht, het decor bestond alleen uit het huis. Ze voelden zich daardoor heel vrij. Het enige was dat hun attention span wat korter was. Dan moesten ze echt dringend even buiten gaan roken. Dan waren ze wel eens kwijt. Maar ze hadden nooit de behoefte om echt rebels te doen en weg te lopen.'

BiosAgenda.nl: De feestscènes in de film hebben in ieder geval een goede energie.

FT: 'Ja, het grappige is dat de eerste feestscène die je in de film ziet echt zo'n huisfeest is. Die opname ging heel snel goed. Ik had echter niet door dat er in die keuken van het huis een echte fles Bacardi stond. Ze werden er niet dronken van of zo maar het ging wel heel vlotjes. Maar ook zonder alcohol konden zij perfect in die feeststemming komen. We lieten dat ook echt lopen, we gaven geen aanwijzingen.'

Trailer Home. Tekst loopt door onder video.


BiosAgenda.nl: De jongeren hebben geen van allen acteerervaring maar zijn wel geloofwaardig als hun personage.

FT: 'Ze zijn sowieso gecast op hun persoonlijkheid. We hebben bij de casting eerst interviews gedaan waarbij we vroegen hoe ze hun dag doorbrengen, wat voor een studie ze deden enzovoorts. Ze moesten ook naar een Youtube-filmpje kijken en daar commentaar op geven. Gewoon om te kunnen zien of het jongeren zijn die wat hebben meegemaakt of dat het brave watjes zijn. Ik wilde een stuk van wat al in de film zat in de jongeren terugvinden. Ze moesten dus vooral zichzelf blijven en ik combineerde dat met het vrije filmen. Dat geeft een heel echt effect.'

BiosAgenda.nl: Dat lijkt me ook een risico.

FT: 'Het is ook een generatie die gewend is om gefilmd te worden. Hun houding verandert niet zo als er een camera tevoorschijn komt.'

'Wat zij doen is gewoon tiener zijn'


BiosAgenda.nl: Wat die jongeren doen op straat is heel herkenbaar. Een beetje op straat hangen, drinken, roken, blowen. Dat is niet heel wereldschokkend.

FT: 'Totaal niet. Een Nederlander zei onlangs tegen me: 'het is toch helemaal niet erg wat ze doen?'. Nee, dat is het juist hele punt van mijn film. Ze trashen geen auto's en maken geen mensen kapot. Wat zij doen is gewoon tiener zijn. Ik heb rond die tijd ook mijn tijd verspeeld aan totaal nutteloze dingen. Maar ik moest dat wel even doen om vervolgens te kunnen zeggen dat ik iets wilde doen met mijn leven. De uitspraak 'de jeugd van tegenwoordig' vind ik dan ook heel vervelend.

De scene op bed waar een meisje wordt gevraagd haar t-shirt uit te doen: op Amerikaanse filmfestivals vonden ze dat shocking. Terwijl ze haar shirt niet eens uit doet. En al doet ze het uit: ze zijn 16, 17 jaar. Dat was een cultureel ding: dat de Amerikanen het gevoel hadden dat de jeugd is verpest. Maar voor mij is het gewoon jong zijn.'

Still uit Home (c) Cineart. Tekst loopt door onder afbeelding.

Still uit Home (c) Cineart. Tekst loopt door onder afbeelding.



BiosAgenda.nl: Daarentegen spaar je ouders niet.

FT: 'Nee. Het is voor mij een film die de jeugd een warm hart toedraagt. Wat ik ook wel wilde vertellen is dat de ouders het goed bedoelen maar ze komen in situaties waarvoor ze geen handleiding hebben en raken ze de controle kwijt. Het eeuwige opvoeden is: 'gij houdt uw mond en ik vertel u hoe ge moet leven.' Dat is geen wisselwerking. Dat komt echt niet aan bij een tiener. De film laat zien hoe moeilijk die communicatie tussen moeder en tiener kan zijn.'

'Hij moet dankbaar zijn en niet sterker en groter worden dan haar'


BiosAgenda.nl: Vooral Tante Sonja lijkt niet te luisteren. Als Kevin aangeeft weer naar school te willen zegt ze dat hij blij mag zijn dat hij een baantje als loodgieter heeft.

FT: 'Dat is voor mij een heel intrigerend gedrag. Veel mensen willen helpen. Maar de persoon die ze helpen moet het liefst niet te snel sterker en groter worden. Ik maak altijd de vergelijking met de vluchtelingen: mensen die vluchtelingen helpen klagen over het feit dat ze niet genoeg 'dank u' zeggen en dat ze eisen hebben. Sonja wil dat Kevin een beetje zwak en lief moet blijven. Hij moet dankbaar zijn en niet sterker en groter worden dan haar. En helemaal niet groter dan haar zoon. Ze heeft een soort evil dubbele agenda. Sonja had ook wel een goede vrouw kunnen zijn als ze niet in zo'n extreme situatie was gezet. Heel veel mensen hebben de luxe om neutraal te zijn naar anderen omdat ze nooit in zo'n situatie hebben gezeten. Dan kan het slechtste ook in je naar boven komen. Maar niet dat ik wil Sonja niet verdedigen want soms vind ik haar echt een bitch.'

BiosAgenda.nl: Je gebruikt het beeldformaat 4:3. Een ouderwets formaat in deze tijd van breedbeeldtelevisies.

FT: 'Ik ben een hele grote fan van Frederick Wiseman, een Amerikaanse documentairemaker. Hij was vooral bekend in de jaren '70 maar nu nog steeds actief. Zijn dialogen uit zijn documentaires zijn ook allemaal uitgeschreven in een boek en ik was heel geïnspireerd door dat naturel van het communiceren. Je kunt hele mooie dialogen schrijven maar het blijft toch vaak iets wat je in het echt nog nooit heb gehoord. Toen besefte ik mij dat het op een documentaire-achtige manier moesten gaan aanpakken. Maar ik wilde geen wiebelige camera en rommelige montage. Ik wilde het filmen alsof alles maar één keer was gebeurd. Als de camera verandert van standpunt moest het eruit zien alsof de cameraman zich door de ruimte heeft verplaatst en er tijd verloren is gegaan. Dus dan kan het zijn dat er dialoog verloren is gegaan.'

BiosAgenda.nl: Maar....

FT: 'Maar het 4:3 formaat was in jaren '70 het formaat van de documentaire. Nu niet meer, maar we hebben dat wel bewust gehouden omdat het gevoel echtheid bij het publiek moet oproepen. Het publiek heeft daar misschien toch onbewust kennis van.'

BiosAgenda.nl: Zeker in vergelijking met je vorige films...

FT: 'Ja, het is echt een stijlbreuk, haha!'

'Ik vind het ook wel fijn als mensen een beetje rebels zijn.'


BiosAgenda.nl: Wat wilde je precies kwijt over deze twee generaties?

FT: 'Ik val snel in clichés of het klinkt misschien belerend maar ik heb zelf geconcludeerd dat volwassen moeten aanvaarden dat het conflict tussen tieners en ouders inherent is aan het tiener zijn. Dat moet worden uitgespeeld en het hoort er ook een beetje bij. Je moet daar niet over panikeren. Ik vind het ook wel fijn als mensen een beetje rebels zijn.'

Blijf in contact!

en abonneer je op onze nieuwsbrief.