In gesprek met Gaite Jansen

Biosagenda: Voor deze film moest je gebarentaal leren. Hoe is dat precies in zijn werk gegaan?

Gaite Jansen: Drie maanden voor de opnames kregen we gebarentaallessen van een tolk en twee dove jongeren. Met hen hebben we het script helemaal doorgenomen. Eens in de week hadden we een bijeenkomst waar we probeerden de taal tot ons te nemen maar ook het doof zijn: bijvoorbeeld dat je niet meer kan reageren op het geluid. Door met de dove jongeren samen te zijn en op te trekken kwamen steeds meer terecht in de belevingswereld van de doven.

Biosagenda: Moest het script dan niet worden aangepast op de gebarentaal?

Gaite Jansen: Ja, af en toe moest het script worden aangepast. Maar er was van te voren door Joost van Ginkel al heel erg over nagedacht. Af en toe moesten er qua taal wat dingetjes wat aangepast worden om dat je in gebarentaal een andere grammatica hebt. Zo zijn de zinnen wat compacter en je slaat kleine woordjes over. En soms is de hele zinsbouw anders.

Biosagenda: Je moet dus meer met gezichtsuitdrukkingen doen?

Gaite Jansen: Alle expressie die er normaal gesproken uitkomt qua klank en wat je zegt krijgt ineens geen plek meer. Dus dat stroomt naar je handen en je gezicht en je expressie gaat veel meer in je lijf zitten. Je kan bijvoorbeeld niet je stem verheffen. Het is een totale andere manier van communiceren. Heel interessant. Ik liep daar op een gegeven moment wel tegen aan. Ik moest een scene heel erg boos spelen en ik besefte dat alles in mijn gezicht ging zitten. Normaal gesproken is dat volgens mij niet helemaal zo heel heftig. Je moet er dus op letten dat het niet heel overdreven gaat worden.



Biosagenda: De jonge personages in de film nemen nogal de drastische beslissing om weg te lopen en in een duikboot te gaan zitten. Waarom doen ze dat?

Gaite Jansen: De liefde. Door de liefde doe je gekke dingen. Die twee zijn zó verliefd. Daarnaast zijn het pubers en die overzien vaak de gevolgen van hun daden niet. En dan is er ook nog hun omgeving die niet wil dat ze bij elkaar zijn. Als een soort uitvlucht gaan ze dan maar heel ver weg om maar bij elkaar te kunnen zijn.

Biosagenda: Heeft hun doof zijn ook misschien te maken met hun beslissing? Misschien doordat ze geïsoleerd zijn?

Gaite Jansen: De personages leven echt in een cocon maar dat heeft niets te maken met het doof zijn. Toen ik de dove jongeren leerde kennen zag ik dat zij alles behalve geïsoleerd zijn. Ze hebben een druk sociaal leven.

"Door de liefde doe je gekke dingen"

170 Hz speelt zich voor een groot gedeelte op een oude onderzeeboot af die uit het water steekt. Een bijzondere set die nogal wat moeilijkheden met zich mee bracht.

Gaite Jansen: De boot die je in de film ziet is een echte boot. Hij staat in het echt ook zo schuin.De set was behoorlijk heftig: het was heel krap en de boot stonk behoorlijk en er zat ook veel duivenpoep op. Het is allemaal gelukt om de crew er in te krijgen. Dat was echt proppen. Tijdens een scene waren alleen mensen in de boot die er echt moesten zijn. De rest van de mensen stonden dan op het dek of op de boot die er naast lag.

170 Hz is niet de enige film op het Nederlands Film Festival waarin Gaite Jansen te zien is. We zien haar ook nog in Sonny Boy, Lotus en Met Donker Thuis, onderdeel van het One Night Stand programma. Ook speelt ze in een van de Life Is Beautiful filmpjes die te zien zullen zijn. Het lijkt dus wel goed te gaan met haar carrière.

Gaite Jansen: Ik wil heel graag heel veel films blijven maken. Maar ik wil ook leren op de Toneelacademie Maastricht om heel erg goed te worden om dat te later kunnen toepassen in andere films, theaterstukken of wat dan ook.

Quirijn Foeken

170 Hz is vanaf 23 september te zien op het Nederlands Film Festival en zal vanaf 1 maart 2012 in de bioscoop te zien zijn.