Op grond van de Algemene Verordening Gegevensbescherming worden cookies als persoonsgegevens beschouwd. Op deze website wordt van cookies gebruik gemaakt. Verdere informatie hierover kunt u vinden in ons privacystatement. U wordt hierbij verzocht om kenbaar te maken dat u met het gebruik van cookies instemt.
AKKOORD  Lees meer
compleet & ongebonden sinds 1995
WEEK 50 13-12 t/m 19-12
WEB | mobiel
Aquaman - Film van de week
MENU
Home > Filmnieuws > Erfgoed, vampieren en vreemdelingenhaat

Erfgoed, vampieren en vreemdelingenhaat

Drie totaal verschillende Griekse road-movies

5-11-2014 Op dag vijf van het Thessaloniki Film Festival kwamen er drie thema's voorbij: onrecht, vampieren en xenofobie. Het valt op dat niet tegemoet gekomen wordt aan de behoefte van de kijker aan een happy end. Onze redacteur op zoek naar het typische aan Griekse films.

Delen op facebook

Griekse art-house films hebben de naam traag te zijn en vaak zware thema's aan te snijden. Afgelopen jaren vielen er twee Griekse films op tijdens internationale filmfestivals: Dogtooth (2009) en Attenberg (2010). Niet alleen wonnen ze veel prijzen maar zij versterkten het vooroordeel over de traagheid des te meer.

Aan de hand van drie 'road-movies' zien we drie films die niet aan dit vooroordeel voldoen maar ontdekken we 'nieuwe' overeenkomsten.

Werelderfgoed, van wie is het?
De film Promakhos is gemaakt naar het model van een typisch Amerikaans rechtbankdrama door Coerte en John Voorhees. Een jonge New Yorkse advocaat keert terug naar Griekenland om samen met een oude mooie Griekse advocate een rechtszaak tegen The British Museum te leiden. Zij doen een poging om de 'Elgin marbles' terug te krijgen voor het nieuwe Atheense Akropolismuseum. Het is een geweldig vormgegeven film, waarbij de hoofdrolspeler steeds van Athene, Londen en New York vliegt. Deze steden zien er magnifiek uit.

Met spectaculaire nieuwe vondsten en een 3D-demonstratie haalt de ietwat arrogante advocaat alles uit de kast om het Britse museum over te halen de sculpturen van Athene terug te geven. In de rechtszaak die erop volgt is hij een tikkeltje te ingenomen met zijn pleidooi en bruuskeert niet alleen het Britse museum.
De film brengt een soort woordentwist tussen de Grieken —maar eigenlijk hebben de Irakezen, Turken en Egyptenaren ook een vergelijkbare claim— waarbij zij de woorden "kunstroof" en "vandalisme" gebruiken, terwijl de Britten liever de term "conservering" hanteren. De film laat een en ander gebeuren tegen de achtergrond van onlusten in de Athene van februari 2012, is het werelderfgoed misschien toch beter in handen van de Britten? Of mag Athene het dak van het Parthenon terug?

Vampieren in de jaren '80 in Athene
In de film Norway van regisseur Yiannis Veslemes herbezoeken we Athene in de winter van 1984, in een stijl die doet denken aan de films van Brian de Palma uit dezelfde tijd.
We maken kennis met Zano, een vampier die veel wegheeft van Al Pacino met een blonde pruik. In een typische jaren '80 new-wave disco met veel elektronische muziek ontmoet hij een heroinespuitende junk, een afgeschreven acteur, een Noorse drugsdealer en een prostituee. Op die laatste zet hij zijn zinnen maar een vrouw van lichte zeden is altijd een hachelijke onderneming.

De film wordt echt amusant wanneer de actie van discotheek naar de stad verplaatst wordt en de film het karakter aanneemt van een bizarre roadmovie in de onderbuik van de metropool. Voor een vampierfilm wordt er opvallend weinig gebeten.
De film is een festivalhit bij de Grieken, iedereen praat erover. Verbazing alom vanwege het zeer niet-hellinistische onderwerp.

Op zoek naar je vader in een land met vreemdelingenhaat
De film Xenia tourt langs allerlei festivals: zo was de film enkele weken terug te zien tijdens het filmfeest van Gendt. De film zal vanaf nu beginnen aan een rondgang langs allerlei filmhuizen. Het is een mooie kleine film over twee Albanese broers die na de dood van hun moeder op Kreta naar Thessaloniki vertrekken op zoek naar hun Griekse vader die hun op zeer jonge leeftijd verliet.

Danny is een homo van bijna zestien, die zich al manipulerend een weg door het leven baant. Hij heeft één grote fixatie, Patty Pravo, een Italiaanse zangeres. Zij maakte tegen het einde van de jaren '60 faam. Danny en zijn broer kregen haar muziek met de paplepel ingegoten. De twee jaar oudere broer Odysseus leidt een roemloos bestaan als broodjesmaker in Athene en Danny probeert hem over te halen om deel te nemen aan het programma The Greek Star.

In alle drie de films zien we een logisch einde, maar niet een dat er bovenop ligt. Het leven stopt immers alleen in sprookjes, in het echte leven gaat alles gewoon door.

Dogtooth is een bizarre vertelling over een vader die zijn gezin binnen de beschutting van zijn villa laat opgroeien, zonder contact met de boze buitenwereld.

Attenberg, een verbastering van de naam van natuurdocumentairemaker David Attenborough, vertelt het verhaal van een vrouw die heel goed het gedrag van dieren na kan doen, maar moeite heeft in haar interactie met mensen. Beiden films zijn gefilmd in lange opnames met opvallende weinig montagetrucs.

Blijf in contact!

en abonneer je op onze nieuwsbrief.