Op grond van de Algemene Verordening Gegevensbescherming worden cookies als persoonsgegevens beschouwd. Op deze website wordt van cookies gebruik gemaakt. Verdere informatie hierover kunt u vinden in ons privacystatement. U wordt hierbij verzocht om kenbaar te maken dat u met het gebruik van cookies instemt.
AKKOORD  Lees meer
compleet & ongebonden sinds 1995
WEEK 37 13-9 t/m 19-9
WEB | mobiel
Papillon - Film van de week
MENU
Home > Filmnieuws > Recensie trance
Recensie

Recensie trance

6-6-2013 Gisteravond begon in het Eye Film Instituut het Imagine Film Festival, het festival met horror, thriller en andere films in het fantastische genre. Een interessant festival met een diverse en sterke programmering. Waarom het festival opent met een draak van een film als Trance is dan ook een raadsel.

Rosario Dawson in Trance (c) 20th Century Fox

Rosario Dawson in Trance (c) 20th Century Fox

Trance van regisseur Danny Boyle (Trainspotting, Slumdog Millionaire) begint goed. We zien James McAvoy als veilingmeester Simon uitleggen wat de procedures zijn als er een veiling wordt overvallen. Dit lijkt een set-up voor wat een leuke Ocean's Eleven-achtige heist movie moet worden.

Dan wordt Simon tijdens een overval op zijn hoofd geslagen door Franck (Vincent Cassel) en lijdt aan geheugenverlies. Door de klap op zijn hoofd kan hij echter niet meer herinneren waar hij het dure schilderij heeft gelaten. Er wordt besloten Simon onder hypnose te brengen en daarvoor schakelen ze de mooie hypno-therapeut Elizabeth (Rosario Dawson) in.

Op dit moment begint de film volledig uit elkaar te vallen: er volgt plottwist op plottwist en de film probeert slim te doen door een soort Inception-achtige ingewikkeldheid te veinzen. Franck, Simon en Elizabeth komen in een driehoeksverhouding terecht die het plot nog verder compliceert. De laatste twintig minuten van de film worden dan ook door Elizabeth gebruikt om met voice-over en flashbacks de hele film uit te leggen. Tegen die tijd waren er zoveel plottwist voorbij gekomen en waren de motieven van de personages al zo vaak gewijzigd dat het me eigenlijk niet meer interesseerde hoe de vork in de steel zit. Als de film dan nóg een plottwist heeft en ook nog eindigt met een soort flauw semi-open einde mag ik dan eindelijk de bioscoopstoel uit.

Het is me nog nooit voorgekomen dat ik de bioscoopzaal uitstapte en een beetje kwaad was op de film. De film ziet er stijlvol uit, is lekker vlot gesneden en de soundtrack is mooi: waarom probeert de film dan slimmer te doen dan hij is? Waarom kan Vincent Cassel midden op de dag over straat op advies te vragen aan dokter wat hij moet doen tegen geheugenverlies? Wordt hij niet gezocht door de politie nadat hij een schilderij van 25 miljoen pond heeft gestolen? Wat is hier mis gegaan?

Quirijn Foeken

Blijf in contact!

en abonneer je op onze nieuwsbrief.